6th SUNDAY OF EASTER

Defining Love

By Br. Adrian Louise Siayngco, OP

Aside from waking up early in the morning, one of the hardest thing for me is to define love. What is love? Is it just an emotion common to us humans? Is it an attraction to other people? Or is it that which makes you blind? Personally, I see love as action. To love is to act; and this action oftentimes demands our precious
time and our valued self.

This Sunday’s Gospel reminds us of the greatest commandment the world has been struggling with since time immemorial: “That you love one another.” Our world has not had enough of wars and killings and all kinds of atrocities. We witness these forms of violence in our country alone. “Kahit sa TV nga lang e, hindi buo ang gabi ng mga Pilipino kung walang patayan sa balita.” It’s rather funny, but it’s true.

Our Lord Jesus Christ keeps on reminding us that we live not only for ourselves but also for others. Yes, it is natural for us to prioritize first ourselves. “Sino bang pahanga ang ayaw unahin ang kanyang sariling kaligayahan?” But then let us hear Christ’s words: “I have told you this that my joy may be in you, and your joy may be complete…Love one another as I have loved you.” If we would only reflect on these words of Christ, we will realize that pursuing only our personal goals would merely give us satisfaction, but never the fulfillment and the complete joy that Christ refers to.

And thus, let us heed Christ’s command. With our own little ways and with God’s love, we can change the world. “Magmahal lang ng magmahal. Magbabago rin ang mundo.”

DISCOVER, NURTURE, SHARE

27th Sunday in Ordinary Time

I enjoy watching talent search programs in television like The Voice Philippines, Talentadong Pinoy and the like. I enjoy seeing contestants showcasing their varied and distinct talents in front of their audience. And it gives me more joy whenever the contestants make the judges and the audience stand from their seats to clap and shout for joy. It really gives me a lot of joy.

If one has a talent or even a skill worth performing and watching, he must have the courage and confidence to showcase it to other people. Talents are blessings given by God to His children to be discovered, nurtured and shared. Every one of us has a talent to be discovered. We just have to find them within ourselves, within our hearts. Age and status in life do not really matter. As we discover these God-given talents in us, we are also being challenged to improve and nourish them. They are something God wants us to develop and later, to share.
 

Our talents are always directed for the good and happiness of others and for the glorification of the Lord. They are God’s blessing for us, more so for others. Be confident to discover, nurture and share your talent.

COUNT YOUR BLESSINGS

Naalala ko noong umuwi ako sa bahay mula sa kumbento, nakita ko ang mga padala sa aking damit noong bata pa ako. Marun­ong na akong kumilatis ng brand kaya agad ko itong napansin. Ma­mahalin at hindi pala basta-basta ang mga damit na padala sa akin noon. Biglang pumasok sa isip ko na ako pala ang pinakabata sa aming mga magpipinsan. Apat na taong gulang palang ako, mga teenagers na silang lahat. Kaya pala kahon-kahon ang naiuuwi ng mga pinsan ko rito noon ay dahil napaglumaan ng mga pinsan naming ka-edad nila sa abroad ang mga padala sa kanila, samantalang ang mga padala sa aki’y mga bagong bili. Kung sa­bagay, hindi naman mayaman ang mga kamag-anak namin sa ibang bansa. Hirap din sila sa pagkayod ngunit naalala nila akong padalhan – padalhan ng mga bago. Noong mapagtagpi-tagpi ko ang mga ito, naibulong ko sa aking sarili; “Ah… ganoon pala ako kamahal.”

Ang pagmamahal ay hindi nasusukat. Hindi ito nabibilang. Hindi rin ito naihahambing. Kaya kung minamahal ka, huwag kang manunukat. Huwag kang magbibi­lang. Huwag kang maghahamb­ing. Tumatanggap ka lang. Walang may obligasyon na mahalin ka kaya wala kang karapatan sa tina­tanggap mo. Kaloob iyan. Regalo. Hindi man iyan perpekto – kaya kulang para sa iyo – isipin mo na­lang na ang tinatanggap mo ay ang the best na maibibigay ng nagma­mahal sa iyo.

Si Lord ang pinaka the best kung magmahal. Kung ano mang mayroon ka na kaloob niya – kaunti man yan o marami. Hindi lang iyan the best mula sa kanya. The best din iyan para sa iyo.

RESPONSABLENG PAGMAMAHAL

Ang pagmamahal ay isang responsibilidad. Hindi tayo nagma­mahal dahil masaya lang tayo sa ating nararamdaman o dahil may nakukuha tayong pabor sa ating minamahal. Nagmamahal tayo upang makamtan ng ating minama­hal ang pinakamaganda at pinaka­mabuti para sa kanya. Ngunit wala nang hihigit pa sa isang pagmama­hal na kung saan ang iyong mina­mahal ay mas napapalapit sa Diyos. Samakatuwid, ang pagmamahal natin ay dapat nakatuon sa tunay na pangangailangan at sa tunay na ikabubuti ng ating minamahal.

Sa mga pagkakataong lu­milihis ang ating minamahal sa mabuting landas, hindi ba’t ang pinakamainam na gawin, kung gusto nating patunayan na mahal natin siya, ay ituwid siya sa kan­yang mga gawain? Masasabi ba na­tin na tunay natin siyang minama­hal kung pababayaan natin siyang malunod sa kasamaan? Maaatim ba nating pagmasdan ang kanyang pagdusa kung alam naman nating may magagawa tayo para mai­wasan niya ito?   

Mga kapatid, magmahal tayo sa paraang itinuturo sa atin ng Diyos sa linggong ito. Sinabi ng Diyos kay propeta Ezekiel (33:7- 9) na dapat nating ilayo ang sinu­mang alam nating gumagawa nang kasalanan sapagkat ito ay ating re­sponsibilidad. Sinasabi naman ng ating Panginoong Hesu Kristo na gawin natin ang ating makakaya para maibalik natin sa tamang lan­das ang sinumang naliligaw. Ma­halagang ipagdasal natin ang mga mahal natin sa buhay at ang mga taong sa tingin natin ay lumalayo sa Diyos. Magmahal tayo nang respon­sable at maging responsable tayo sa ating mga minamahal sa buhay.

“But who do you say that I am?”

There is no question as to how God loves humankind. Just reflect on the five sorrowful mysteries. Imagine, in spite of His being the Son of God, Je­sus still chose to be scourged, crowned with thorns, carry a heavy wooden cross and even undergo the most humiliating punishment imposed on a criminal during His earthly life – Crucifixion!

That is God’s love for us. That portrays Jesus’ rela­tionship to us – “There is no greater love than to lay down one’s life for a friend!”

But who is Jesus to us? Who do you say that He is? In reality, the way we look at or re­gard Him reflects how we relate with Him. Is He a punishing God who scolds us whenever we commit mistakes? Or is He a friend who extends a hand whenever we fall down and tells us that all shall be well especial­ly in times of trouble?

Jesus would like to know: “But who do you say that I am?”

There is Hope after Hopelessness

A reflection by Br. Stephen Mari La Ja, OP

---

I felt a pain in my heart as I saw how Typhoon Yolanda ravaged the Visayas. I tried to resist the pain but I could not. Suddenly, I felt a responsibility to help the victims. What I could not do financially, I did prayerfully. I prayed for them. I tried my best to help them in my simple way.
I read about a politician who said after visiting Tacloban “God must be somewhere else.” The typhoon victims probably had the same question. I thought, should these people ask this question to me, what would my answer be? There is a world after this. Ours is only a transitory world. I think, those people who asked about God’s presence in that catastrophic event were those who had less faith in God and forgot that there is a life after death.
In situations like this, we have the opportunity to help others, instead of blaming God, the churches and the government. We can pull our resources together and make a change, a way to overcome the difficulties.
Everything happens for a reason. Every situation, good or bad, has lessons that have to be learned. Typhoon Yolanda taught us that there are things in this world that are beyond our human control. But typhoon Yolanda taught us also that faith can give us hope in a hopeless situation.

---

Photo credit: Reuters / Romeo Ranoco
DISCLAIMER: All images, musical scores or any third party content that appear in this blog belong to its respective owners.  NO COPYRIGHT INFRINGEMENT IS INTENDED IN THE USE OF THE SAID MATERIALS. This blog is for non-commercial use and is for religious, catechetical and educational purpose only.

About these ads

ANG NATATAGONG KAYAMANAN AT ANG PERLAS NA MAHALAGA

Hitik ang ating kapaligiran ng mga biyaya at pagpapala ng Panginoon para sa atin. Mababanaagan ang mga ito sa ating masiglang relasyon sa ating kapwa, matiwasay na pamumuhay, o ang katotohanang buhay ka pa rin sa sandaling ito. Ang mga ito ay pawang mga sinyales na tumutukoy sa higit pang pagpapalang ipinapakita sa atin ng Panginoon. Ito ay ang kanyang kaharian, ang makapiling ang Panginoon, at lubusang damhin ang kadakilaan ng Kanyang pagmamahal.

Sabi ni San Hilario ng Poitiers, matatagpuan ang yamang ito; ang kaharian ng langit, nang walang bayad; sapagkat ang Mabuting Balita ay bukas para sa lahat, ngunit ang magamit at makamit ito kasama ang kanyang bukid ay di maari nang walang bayad, dahil ang yamang mula sa kalangitan ay di nakakamit nang di nawawala ang mundong ito.

Di na natin kailangan pang hanapin ang pinakamahalagang yaman sa santinakpan; ang kaharian ng langit. Ito ay lantad na, nilantad, ipinahayag na ng ating Panginoon Jesu-Cristo sa atin. Ito ay mababasa at makikita sa Banal na Kasulatan, Katuruan ng Simbahan, at sa Sagradong Tradisyon ng Simbahang Katolika. Ngunit nananatiling malaking hamon sa bawat isa sa atin ang buong pagyakap at pagtanggap sa yamang iniaalok sa ating ng ating Panginoon Jesu-Cristo.

Ang pag-angkin sa kaharian ng langit sa kanyang kabuuan ay nangangahulugang ng pagtalikod sa anomang makamundong yaman, maging pagnanasa. Mahirap ito; ang isakripisyo ang mga makamundong yamang ipinundar nang maraming taon, isantabi ang mga luho at kapritso nakasanayan na atbp. Ngunit madadalian tayong talikdan ang anong yaman ng mundong ito kung lagi nating isasaisip, isasapuso at isasabuhay ang napakadakilang yamang ibinabahagi sa atin ng ating Panginoong Jesu-Cristo; ang yaman ng kaharian ng langit, ang makapiling Siya, magpakailanman. May hihigit pa ba rito?

FORGIVENESS

Naalala ko ang kwento ng isang binata sa isang recollection sa isang paaralan. Isang hindi malilimu­tang pangyayari ang naganap sa buhay niya kung saan umibig siya sa isang dalagitang napalapit ang loob sa kan­ya. Lingid sa kaalaman niya ay ayaw siya ng magulang ng dalagita kung kaya ginawa nila lahat ng maaari para mapalayo ang anak nila sa binata. Hu­mantong sa punto na halos masira ang tiwala ng binata sa mga magulang ng dalagita lalong-lalo na nung ginawan siya ng tsismis ng mga magulang nito sa kanilang lugar. Isang mahirap na pagsubok sa binata ang nangyaring iyon dahil na rin sa tiwalang ibinigay niya sa magulang na kung saan huwad na mabuting kalooban ang ipinamalas nila sa binata kapag kaharap nila ito.  

Ang paghihiganti ay hindi maiiwasan kung kaya mababasa na­tin sa tala ni Mateo ang turo ni Hesus tungkol sa pahihiganti sa kapwa lalong lalo na kung ang kapwang ito ay nak­agawa ng hindi mabuti sa atin. Hindi madaling gumawa ng mabuti lalo na sa mga taong ginagawa ang mga bagay na nagpapakulo ng dugo mo. Ito ay isang katapangan na hindi basta-basta maha­hanap. Ito ay katapangan na nagmumu­la sa paggawa ng tama at nararapat sa isang sitwasyon na walang pagkiling. Ang turong ito ni Kristo ay hawak niya lalong-lalo na nung napako siya sa Krus. 

  

Sa pagpapatuloy natin sa kwento ng binata, napag-alaman ko na kahit may poot syang nararamdaman sa magulang ng dalagita, hindi niya maiwasang patawarin ang mga ito da­hil sa pagmamahal niya sa anak nila. Lumayo na rin ang binata sa babae at sa pamilya nito pero kinalimutan niya ang galit nito sa magulang ng dalagita. Sa pagmamahal niya sa dalagitang ito

The Greatest Mystery

               “Christians are baptized in the Name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit: not in their names, for there is only one God, the Almighty Father, his only Son and Holy Spirit: the most Holy Trinity.”(Catechism of the Catholic Church,  no. 233)

 

               Today, we celebrate the solemnity of the most Blessed Trinity. For us Christians, this mystery must be the central mystery of our faith and life because it is about God himself. The Trinity is one of the mysteries that are hidden in God, which can never be known unless they are revealed by God to us.  It is inaccessible through our reason alone, that is, we can never fully explain it.  The teaching was formulated by the Church, under the guidance of the Holy Spirit: “The Spirit of Truth, he will guide you to all truths. He will not speak on his own, but he will speak what he hears, and will declare to you the things that are coming.”  

               In the gospel, there is a revelation. Jesus, who is God’s Son, reveals the Holy Spirit. At the same time, Jesus tells us that everything that the Father has is His, and that He and the Father are one. How are they One? This truth cannot be acquired by academic knowledge but by our own personal experience of Love. We will know the mystery of the Trinity if we practice Love. When we love, then we come to know God who is love – one God in three persons united by infinite love. And we preach the Trinity best not by theological explanations, but through our lives of love and unity with one another bonded by God’s love.