EPIPHANY OF THE LORD

Tips Para Maging Happy Ngayong New Year 

 Br. Ariel T. Adolfo, OP

Maraming dahilan ang mga Pilipino para maging malungkot, gaya na lamang ng mga libu-libong Pilipino na umaalis at nangingibang bansa para maghanap-buhay. At gayundin naman karami ang mga pamilyang nangungulila sa kanila. Subalit, kilala rin ang mga Pilipino sa buong mundo sa pagiging masayahin sa anumang pagkakataon. Halimbawa na lamang, may ilang mga Pinoy na kahit nasunugan na o binaha ang kanilang tahanan, makikita pa rin ang ngiti sa harap ng kamera (makikita ito sa mga interviews nila sa telebisyon.) 

Ang isa sa mga sekreto ng pagiging masayahin ay ang pagtanggap kung sino at kung anung meron ka. Kung minsan kasi hindi natin nakikita ang mga bagay na mayroon tayo, sa halip tinitignan natin ang mga bagay na mayroon ang iba. Kaya nagiging mahirap at malungkot ang buhay natin. Sa ating ebanghelyo, si Herodes ay agad na nasurpresa at na-alarma nang malaman niyang isinilang na ang susunod na hari ng mga Hudyo. Kaya naman gumawa agad siya ng hakbang at nagpatawag siya ng isang pagpupulong kabilang ang mga matataas na tao upang itanong kung saan isinilang si Kristo. Ito ay maaaring senyales ng hindi pagtanggap sa katotohanan.

Subukan nating tignan ang ating mga sarili sa mga grasyang natanggap at simulang tanggapin ang mga bagay na wala tayo. Sa gayong paraan, mas magiging masaya tayo.

PAGPAPAKITA NG DIYOS

Sinasabing ang misteryo daw ng pasko ay ang pagkakatawang tao ng Salita, ang Pangalawang Persona ng Santisima Trinidad. Ito ay ng niyakap at inangkin ni Hesus, na isang Diyos, ang ating pagkatao at pagiging tao. Kaya nga ba sa sabsaban kung saan siya nahimlay, waring sinasabi ng batang Kristo na ang kanyang pagkatao ay para sa lahat ng tao, ang kanyang pagiging tao ay para sa kaligtasan ng sangkatauhan. Di nakapagtataka na ang kanyang mga unang bisita ay ang tatlong paganong Mago, mga hentil. Sa salaysay na ito, sinasabing ang Kristo ay di lamang sa mga Hudeo, o sa kung ano mang piling tao, kundi para sa lahat. Ang pagpapahayag niya sa katotohanang ito ay siyang ating pinagdiriwang ngayon.

Ginamit ng mga mago ang kanilang talino at buhayupang hinanap si Kristo, masulyapan at masamba lamang Siya. Kung iisipin natin, kung ang mga “paganong” ito ay pilit na hinanap si Kristo, bakit tayo kung minsan hindi? O di kaya, kaisa na nga natin Siya, minsan hirap pa rin tayong makita Siya. Ang di nakikitang Diyos ay nagkatawang-tao para lang makita natin, naging bata para mahaplos, umiyak para marinig, at naging isang tinapay para malasap. Sa pag-yakap niya sa ating katauhan, ninais niyang siya’y makita sa bawat aspeto ng pagiging tao.

Ito siguro ang hangad ng Dyos sa ating lahat. Sa pagkatawang-tao, sinamahan at sinaluhan niya tayo, katuwang at karamay, kaisa at kasangga sa bawat pagharap natin sa buhay. Dasal natin na sana sa bawat saya, lungkot, problema, tagumpay, trabaho, pahinga, iyak o tawa – sa bawat karanasang ating pinagdaanan at pagdadaanan, makita natin si Kristo. At pagmalas, gaya ng mga mago, purihin, sambahin at sundan ang kanyang yapak. Ito ang dakilang katotohanang pinagdiriwang natin. Maligayang Kapistahan ng Pagpapakita ng Panginoon!